| previous | Zusam Saskia van de Wiel, Art Historicus Curator Museum Van Bommel Van Dam Talloze kleine, vrijwel identieke elementen zijn gelijkmatig over een vlak verdeeld. Samen leveren de elementen een vibrerend, bijna bewegend beeld op. Het beeld zou zich buiten de kaders van het werk verder uit kunnen strekken, alsof het een uitsnede is van een veel groter geheel. Op het eerste gezicht lijkt het werk bijzonder strak georganiseerd, machinaal geproduceerd bijna. Bij nadere beschouwing blijkt dit maar ten dele waar. Het werk is repetitief, maar het is meer dan een vooraf uitgedachte herhaling van zetten. Het is handwerk, met ruimte voor variatie en nuance. Alexandra Roozen (Purmerend 1971), van huis uit tekenaar, gebruikt in de getoonde werken de boormachine als hulpmiddel. Met een aangepaste boorkop bewerkt ze de etsplaat in horizontale lijnen, of perforeert ze een kunststof plaat. In het laatste geval zet ze de plaat over in rubber, waardoor een reliëf ontstaat waarin positief en negatief zijn verwisseld. Haar werk is grafiek te noemen, maar nauwelijks nog als zodanig herkenbaar. Ze experimenteert met de techniek, zoekt naar uitersten en nieuwe mogelijkheden. Naar vormen die uitsluitend met deze techniek en in dit materiaal gerealiseerd hadden kunnen worden. Elementen die afleiden van de driehoek techniek–materiaal-vorm, zoals kleur of compositie, laat ze achterwege. Het resultaat laat de beschouwer raden naar het productieproces. Het verleidt nog eens beter te kijken, de aanwezige elementen ten volle in je op te nemen en te proberen deze te doorgronden. En zelfs al ken je de sleutel van de code, dan nog blijf je je verbazen over het feit dat zulke beperkte middelen en schijnbaar eenvoudige regels tot zo’n levendig en speels resultaat kunnen leiden.  |